Πήρε την προσωπική του ρεβάνς και νίκησε μόνος του την Μπενφίκα
Ρομπέρτο, Ρομπέρτο, Ρομπέρτο! Όσες φορές θέλετε πείτε το όνομά του. Ο Ισπανός πορτιέρο ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και νίκησε μόνος τους την Μπενφίκα. Πήρε και τη δική του προσωπική ρεβάνς για τα όσα του έσυραν στη Λισσαβώνα όπου και στο πρώτο ματς έκανε το λάθος που κόστισε την ισοφάριση. Για τον Ολυμπιακό αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Έπαιξε για αυτό και το πήρε.
Το άγχος τεράστιο. Ο χρόνος δεν κυλούσε με τίποτα, αλλά τέλος καλό, όλα καλά. Αυτό είναι που έχει σημασία. Έγιναν καρδιακοί οι φίλοι του, αλλά τώρα πια ο Θρύλος είναι αγκαλιά με την πρόκριση. Ο Ολυμπιακός αποφάσισε από την αρχή να δώσει χώρο στην Μπενφίκα και να περιμένει. Αυτή τη φορά οι Πορτογάλοι ήταν πιο καλά οργανωμένοι κι απείλησαν πολύ, ειδικά στο ξεκίνημα. Οι «ερυθρόλευκοι» δεν μπορούσαν να κάνουν παιχνίδι με τα άκρα τους να είναι αποκομμένα. Ευτύχησαν όμως στη μία και μοναδική φορά που βρέθηκαν με αξιώσεις στην αντίπαλη εστία να σκοράρουν. Από κόρνερ; Ναι, γιατί όχι. Τώρα ήταν σειρά τους να σκοράρουν. Αυτό το γκολ γέμισε με άγχος τους Πορτογάλους, που έψαχναν διαρκώς την κάθετη πάσα, αλλά δεν τα κατάφεραν στην τελική προσπάθεια.
Ο Ολυμπιακός έπρεπε να πάρει περισσότερο την μπάλα στα πόδια του, αλλά αυτό δεν ήταν καθόλου εύκολο. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο δεν πέρασε ποτέ τη σέντρα. Ήταν ένα μαρτύριο από το οποίο κάθε φορά τον λύτρωνε ο Ρομπέρτο. Ήταν ανεξήγητο το πώς δεν μπορούσαν ούτε καν να διώξουν την μπάλα οι Πειραιώτες. Το πρόβλημα στη δημιουργία ήταν τεράστιο, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί και ο Μήτρογλου. Παθητικό το παιχνίδι συνολικά, αλλά χθες βράδυ ήταν η μεγάλη βραδιά του Ρομπέρτο. Είναι από τις σπάνιες φορές που ουσιαστικά χωρίς φάση μία ομάδα κερδίζει ένα παιχνίδι. Έγινε κι αυτό, αλλά ποιος νοιάζεται; Τόσες φορές δεν έχανε στο τσακ ο Ολυμπιακός; Τώρα ήταν η σειρά του να πάρει πίσω όσα του είχε στερήσει η τύχη. Ο δρόμος της διάκρισης άνοιξε ορθάνοικτα.
Ρομπέρτο, Ρομπέρτο, Ρομπέρτο! Όσες φορές θέλετε πείτε το όνομά του. Ο Ισπανός πορτιέρο ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και νίκησε μόνος τους την Μπενφίκα. Πήρε και τη δική του προσωπική ρεβάνς για τα όσα του έσυραν στη Λισσαβώνα όπου και στο πρώτο ματς έκανε το λάθος που κόστισε την ισοφάριση. Για τον Ολυμπιακό αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Έπαιξε για αυτό και το πήρε.
Το άγχος τεράστιο. Ο χρόνος δεν κυλούσε με τίποτα, αλλά τέλος καλό, όλα καλά. Αυτό είναι που έχει σημασία. Έγιναν καρδιακοί οι φίλοι του, αλλά τώρα πια ο Θρύλος είναι αγκαλιά με την πρόκριση. Ο Ολυμπιακός αποφάσισε από την αρχή να δώσει χώρο στην Μπενφίκα και να περιμένει. Αυτή τη φορά οι Πορτογάλοι ήταν πιο καλά οργανωμένοι κι απείλησαν πολύ, ειδικά στο ξεκίνημα. Οι «ερυθρόλευκοι» δεν μπορούσαν να κάνουν παιχνίδι με τα άκρα τους να είναι αποκομμένα. Ευτύχησαν όμως στη μία και μοναδική φορά που βρέθηκαν με αξιώσεις στην αντίπαλη εστία να σκοράρουν. Από κόρνερ; Ναι, γιατί όχι. Τώρα ήταν σειρά τους να σκοράρουν. Αυτό το γκολ γέμισε με άγχος τους Πορτογάλους, που έψαχναν διαρκώς την κάθετη πάσα, αλλά δεν τα κατάφεραν στην τελική προσπάθεια.
Ο Ολυμπιακός έπρεπε να πάρει περισσότερο την μπάλα στα πόδια του, αλλά αυτό δεν ήταν καθόλου εύκολο. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο δεν πέρασε ποτέ τη σέντρα. Ήταν ένα μαρτύριο από το οποίο κάθε φορά τον λύτρωνε ο Ρομπέρτο. Ήταν ανεξήγητο το πώς δεν μπορούσαν ούτε καν να διώξουν την μπάλα οι Πειραιώτες. Το πρόβλημα στη δημιουργία ήταν τεράστιο, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί και ο Μήτρογλου. Παθητικό το παιχνίδι συνολικά, αλλά χθες βράδυ ήταν η μεγάλη βραδιά του Ρομπέρτο. Είναι από τις σπάνιες φορές που ουσιαστικά χωρίς φάση μία ομάδα κερδίζει ένα παιχνίδι. Έγινε κι αυτό, αλλά ποιος νοιάζεται; Τόσες φορές δεν έχανε στο τσακ ο Ολυμπιακός; Τώρα ήταν η σειρά του να πάρει πίσω όσα του είχε στερήσει η τύχη. Ο δρόμος της διάκρισης άνοιξε ορθάνοικτα.
Πηγή: www.sportday.gr
No comments:
Post a Comment