«Σπαστικό» πράγματι που χάθηκε έτσι αυτή η νίκη στο Ντα Λούζ και δεν έγινε με τέτοιο φτηνό γκολ, το δεύτερο σερί διπλό στο Τσάμπιονς Λιγκ. Πιο εκνευριστικό θα ήταν να έμπαινε νωρίς το γκολ της Μπενφίκα από το φάουλ του Καρντόσο, να χανόταν το ματς και να μην υπήρχε αυτός ο βαθμός που δίνει μεγάλο προβάδισμα στον Ολυμπιακό για την πρόκριση, αρκεί πλέον να εκμεταλλευτεί την έδρα του.
Ο Ρομπέρτο έφταιγε στο γκολ στο 83 γιατί η έξοδός του δεν ήταν καλή, όπως δεν ήταν και λίγο νωρίτερα η απομάκρυνσή του με τις γροθιές, καθώς το συνηθίζει να διώχνει μέσα στην περιοχη κι οχι μακριά την μπάλα. Τί να πείς όμως για τον Ρομπέρτο, όταν έχει πιάσει δύο πέναλτι στα προηγούμενα ματς κι όταν στη Λισαβόνα απέκρουσε το φάουλ του Καρντόσο στο 2 που θα μπορούσε να είχε αλλάξει όλο το ματς.
Πράγματι ο Μίτσελ θα μπορούσε να είχε βάλει λίγο νωρίτερα τον Μεντζανί, να γίνουν καλύτερα μαρκαρίσματα στο κόρνερ της Μπενφίκα, να μην είχε χαθεί η πρώτη κεφαλιά. Αλλά τι να πεις για τον Μίτσελ που έχει διαβάσει τέλεια το παιχνίδι, έχει κάνει μαγκιά με τον Τσόρι αντί του Σαβιόλα, τον οποίο περίμενε όλη η Μπενφίκα για να αντιμετωπίσει κι ο Ισπανός δεν τον έβαλε καθόλου μέσα στη λάσπη.
Πράγματι ο διαιτητής θα μπορούσε να είχε αποβάλλει τον Πέρεζ στο ξεκίνημα του β μέρους όταν κλότσησε άγρια τον Χολέβα, να είχε δει ότι δεν ήταν κόρνερ αυτό από το οποίο μπήκε το γκολ των Πορτογάλων. Αλλά τι να πει κανείς για τον Μαγιένκο που δεν κατάλαβε τίποτα από έδρα, δεν παρασύρθηκε από τα πεσίματα και τις διαμαρτυρίες των παικτών της Μπενφίκα και έκανε μια δίκαιη - παρά τα λάθη της - διαιτησία, αποδεικνύοντας ότι πράγματι είναι ο κορυφαίος ρέφερι στην Ισπανία. Ο Μαγιένκο δεν υπήρχε περίπτωση να διακόψει το ματς λόγω της βροχής, φαινόταν ο άνθρωπος ότι δεν ήθελε άλλες ταλαιπωρίες και καθυστερήσεις πριν από το clasico που παίζει το Σάββατο! Και φυσικά δικαίωσε τα σημάδια της ισοπαλίας όπως γράφουμε εδώ και μέρες, αφού με τον ίδιο ρέφερι είχε γίνει η τελευταία ισοπαλία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη πριν από 4 χρόνια και 27 ματς! Από τις πλέον απίστευτες συμπτώσεις.
Γενικά τι να πει κανείς!
Για τον Φουστέρ που δεν μπόρεσε να κάνει το 0-2 επειδή η μπάλα κόλησε στη λάσπη; Μα ο Ισπανός ήταν συγκινητικός με την υπερπροσπάθειά του σε όλο το παιχνίδι.
Για τον Σιόβα επειδή δεν έκοψε τον Λουιζάο στο γύρισμα πριν από το 1-1; Μα ο διεθνής στόπερ ήταν μαζί με τον Μανωλά πραγματικοί ογκόλιθοι, καταπίνοντας Καρντόσο και Λίμα.
Για τον Μανιάτη που τα πήρε στο τέλος και φώναζε προς τον πάγκο, πρους τους συμπαίκτες, προς τους διαιτητές, προς όλο τον κόσμο; Μα ο αρχηγός ήταν παντού στο πρωτό ημίχρονο, έκανε εκπληκτικό παιχνίδι, από δικό του κλέψιμο ξεκίνησε το γκολ... Πώς να μην τρελαθεί στο φινάλε με την απώλεια της νίκης;
Για τον Τσόρι που τον βγάλαμε σχεδόν τελειωμένο μέχρι να προσαρμοστεί; Μα στα δύο τελευταία ματς ήταν ο ηγέτης της ομάδας, στη φάση του γκολ στο Ντα Λουζ κάνει «χάλια» τον φουκαρά τον συμπατριώτη του, τον Γκαράι. Του έσπασε τα άλατα!
Για τον Μήτρογλου, επειδή αυτή τη φορά δεν σκόραρε; Μα έκανε πάλι άνω κάτω μια ολόκληρη άμυνα και τον σταματούσαν μόνο όταν γλιστρούσε ή κολούσε στο νερό.
Για τον Χολέβα που ήταν συγκλονιστικός στο δεύτερο ημίχρονο και έκοβε στον αέρα όλα τα γεμίσματα της Μπενφίκα στην περιοχή ή για τον Γιαταμπαρέ που έπαιξε δεξιά και όσο ήταν στο γήπεδο έκανε τη διαφορά;
Ήταν μια βραδιά γεμάτη κέρδη για τον Ολυμπιακό, σε αγωνιστικό επίπεδο, σε ουσία για την πρόκριση, σε αυτοπεποίθηση για τις ικανότητές της και την μπάλα που μπορεί να παίξει σε κάθε έδρα και με κάθε αντίπαλον στην Ευρώπη.
Μπράβο σε όλους...
Ο Ρομπέρτο έφταιγε στο γκολ στο 83 γιατί η έξοδός του δεν ήταν καλή, όπως δεν ήταν και λίγο νωρίτερα η απομάκρυνσή του με τις γροθιές, καθώς το συνηθίζει να διώχνει μέσα στην περιοχη κι οχι μακριά την μπάλα. Τί να πείς όμως για τον Ρομπέρτο, όταν έχει πιάσει δύο πέναλτι στα προηγούμενα ματς κι όταν στη Λισαβόνα απέκρουσε το φάουλ του Καρντόσο στο 2 που θα μπορούσε να είχε αλλάξει όλο το ματς.
Πράγματι ο Μίτσελ θα μπορούσε να είχε βάλει λίγο νωρίτερα τον Μεντζανί, να γίνουν καλύτερα μαρκαρίσματα στο κόρνερ της Μπενφίκα, να μην είχε χαθεί η πρώτη κεφαλιά. Αλλά τι να πεις για τον Μίτσελ που έχει διαβάσει τέλεια το παιχνίδι, έχει κάνει μαγκιά με τον Τσόρι αντί του Σαβιόλα, τον οποίο περίμενε όλη η Μπενφίκα για να αντιμετωπίσει κι ο Ισπανός δεν τον έβαλε καθόλου μέσα στη λάσπη.
Πράγματι ο διαιτητής θα μπορούσε να είχε αποβάλλει τον Πέρεζ στο ξεκίνημα του β μέρους όταν κλότσησε άγρια τον Χολέβα, να είχε δει ότι δεν ήταν κόρνερ αυτό από το οποίο μπήκε το γκολ των Πορτογάλων. Αλλά τι να πει κανείς για τον Μαγιένκο που δεν κατάλαβε τίποτα από έδρα, δεν παρασύρθηκε από τα πεσίματα και τις διαμαρτυρίες των παικτών της Μπενφίκα και έκανε μια δίκαιη - παρά τα λάθη της - διαιτησία, αποδεικνύοντας ότι πράγματι είναι ο κορυφαίος ρέφερι στην Ισπανία. Ο Μαγιένκο δεν υπήρχε περίπτωση να διακόψει το ματς λόγω της βροχής, φαινόταν ο άνθρωπος ότι δεν ήθελε άλλες ταλαιπωρίες και καθυστερήσεις πριν από το clasico που παίζει το Σάββατο! Και φυσικά δικαίωσε τα σημάδια της ισοπαλίας όπως γράφουμε εδώ και μέρες, αφού με τον ίδιο ρέφερι είχε γίνει η τελευταία ισοπαλία του Ολυμπιακού στην Ευρώπη πριν από 4 χρόνια και 27 ματς! Από τις πλέον απίστευτες συμπτώσεις.
Γενικά τι να πει κανείς!
Για τον Φουστέρ που δεν μπόρεσε να κάνει το 0-2 επειδή η μπάλα κόλησε στη λάσπη; Μα ο Ισπανός ήταν συγκινητικός με την υπερπροσπάθειά του σε όλο το παιχνίδι.
Για τον Σιόβα επειδή δεν έκοψε τον Λουιζάο στο γύρισμα πριν από το 1-1; Μα ο διεθνής στόπερ ήταν μαζί με τον Μανωλά πραγματικοί ογκόλιθοι, καταπίνοντας Καρντόσο και Λίμα.
Για τον Μανιάτη που τα πήρε στο τέλος και φώναζε προς τον πάγκο, πρους τους συμπαίκτες, προς τους διαιτητές, προς όλο τον κόσμο; Μα ο αρχηγός ήταν παντού στο πρωτό ημίχρονο, έκανε εκπληκτικό παιχνίδι, από δικό του κλέψιμο ξεκίνησε το γκολ... Πώς να μην τρελαθεί στο φινάλε με την απώλεια της νίκης;
Για τον Τσόρι που τον βγάλαμε σχεδόν τελειωμένο μέχρι να προσαρμοστεί; Μα στα δύο τελευταία ματς ήταν ο ηγέτης της ομάδας, στη φάση του γκολ στο Ντα Λουζ κάνει «χάλια» τον φουκαρά τον συμπατριώτη του, τον Γκαράι. Του έσπασε τα άλατα!
Για τον Μήτρογλου, επειδή αυτή τη φορά δεν σκόραρε; Μα έκανε πάλι άνω κάτω μια ολόκληρη άμυνα και τον σταματούσαν μόνο όταν γλιστρούσε ή κολούσε στο νερό.
Για τον Χολέβα που ήταν συγκλονιστικός στο δεύτερο ημίχρονο και έκοβε στον αέρα όλα τα γεμίσματα της Μπενφίκα στην περιοχή ή για τον Γιαταμπαρέ που έπαιξε δεξιά και όσο ήταν στο γήπεδο έκανε τη διαφορά;
Ήταν μια βραδιά γεμάτη κέρδη για τον Ολυμπιακό, σε αγωνιστικό επίπεδο, σε ουσία για την πρόκριση, σε αυτοπεποίθηση για τις ικανότητές της και την μπάλα που μπορεί να παίξει σε κάθε έδρα και με κάθε αντίπαλον στην Ευρώπη.
Μπράβο σε όλους...
Πηγή: www.pamesports.gr
No comments:
Post a Comment